„Szum” w DKK – Każdy Kocha Dyskusje

dk3

Niedzielna szarlotka z ironią

„Nasze dzieciństwo jest pełne historii, o których trudno opowiedzieć nawet po latach. „Szum" jest jedną z tych opowieści, a sposób, w jaki przedstawia ją Tulli, każe myśleć o literaturze jako o lekarstwie, lepszym od wszystkich, które kiedyś kazali nam łykać." Opis Marka Zaleskiego na okładce książki bez wątpienia w pełni oddaje terapeutyczny charakter powieści Magdaleny Tulli. Komu nie potrzebna tego typu terapia – ten może śmiało powiedzieć, że jego dzieciństwo upłynęło w rodzinie bez żadnych skaz i zaszłości, ale czy na pewno jest to prawda?


Na kolejnym spotkaniu DKK – Każdy Kocha Dyskusje, 9 maja, klubowicze stawiali sobie wiele pytań, na które odpowiedzi nie są ani oczywiste, ani proste. Bo czy łatwo spytać samego siebie czy moi rodzice nie obarczyli mnie jakąś skazą, ciągnącą się z pokolenia na pokolenie i przekazywaną z ojca na syna i z matki na córkę? Jak radzi sobie z tym tematem Magdalena Tulli w „Szumie"? Jak – pokazując historię małej, dyslektycznej, niewysłuchanej przez nikogo dziewczynki – rozwiązuje problem, z którym nie potrafi poradzić sobie dziecko, a powinien rozwiązać dorosły, by normalnie żyć i zaakceptować siebie? Okazuje się, że rozwiązanie jest jedno – należy „przebaczyć, kiedy nikt nie przeprasza" i zabić w sobie ofiarę. Tylko czy łatwo jest zapomnieć i wybaczyć „magiczną różdżkę ironii", którą za każdym razem obdarza się dziecko robiąc z niego kaczkę dziwaczkę? W wyobraźni dziecka na głowie wyrasta mu olbrzymia kokarda i nie sposób jej usunąć, chociaż zaistniała sytuacja postrzegana jest przez całą rodzinę jako śmieszna i niewarta zachodu. Niełatwo jednak ośmieszonemu dziecku, bo „ukrywanie cierpienia to straszny ciężar", nikt nie współczuje wszakże w sytuacji zabawnej – wtedy wypada się tylko śmiać i lekceważyć. „Zębate kółko ironii" otwierało w dziecku „zapadkę żalu".

Po lekturze nasuwa się nieskończenie wiele pytań. Czy milcząc można uciec od przeszłości i czy to, co przemilczane traci atrybut istnienia? Czy da się dochować tajemnicy tam, gdzie „żaden sekret nie jest bezpieczny na tym świecie, pełnym zdradzieckich szczelin"? Czy brak rozmów na temat przeżytego życia może wymazać nasze wspomnienia? Czy „śmiertelnej rany można się wyprzeć" mimo to, że wtedy „będzie ją nosił ktoś inny"? Czy oprawcy mają sumienie? Czy dziecko bez czułości i zrozumienia odnajdzie się w społeczeństwie? Czy osoba obarczona traumą obozu koncentracyjnego powinna zakładać rodzinę, mieć dziecko skoro „wszystko poszło na marne: wiara, nadzieja i miłość"? Czy można wychodzić z założenia, „że zasługą jest mieć siłę i robić z niej użytek, swoją wolę przetaczać przez losy innych ludzi jak walec drogowy, nie oglądając się na nic."? Kto ma prawo do wyrażania gniewu, a kto do doradzania słabszym dla dobrze pojętego ich dobra? Dla kogo ustala się rygory? Kto ma prawo do wyrażania swych uczuć? Komu ze wspólnego dziedzictwa dostają się „umocnione linie okopów", a komu „nieosłonięta przestrzeń"? Kto ma kłopoty, a kto sam jest kłopotem?

Istotnym elementem powieści jest najzwyczajniej w świecie życie – ludzkie życie z jego troskami, radościami, przeciwnościami, bezwzględnym losem – losem utrapień i historycznych uwarunkowań. Bo życie to „Szum" – jednostajny, ciągły, nieprzerwany, uciążliwy, ale przecież do wszystkiego człowiek może się przyzwyczaić i ani się obejrzy kiedy „szum" zniknie, a po nas zostanie tylko wspomnienie w myślach najbliższych, wtedy dobrze byłoby gdyby nie myśleli o nas jak o wrogach, by wybaczyli nasze winy i potknięcia. Wtedy na pewno staniemy się w końcu bezkarni i nie będzie nas obchodziła lisia maksyma, że „kto utraci bezkarność ... z miejsca staje się dorosły", a „dorosłość to równia pochyła", która prowadzi na skraj naszego czasu.

Magdalena Tulli „Szumem" udowadnia nam, że nie bez podstaw jej książki były wielokrotnie nagradzane i znajdowały się w finale Nagrody Literackiej Nike oraz zostały przetłumaczone na kilkanaście języków. O dziwo ta empatyczna i szczerze pisząca laureatka Nagrody Kościelskich, Nagrody Literackiej Gdynia oraz Gryfia ,w jednym z wywiadów, przyznaje się do tego, że jest jednostką aspołeczną. Rodzi się zatem jeszcze jedno pytanie – czy jej opinia o samej sobie jest prawdziwa? Osąd w tej sprawie pozostawiam jednak czytelnikom jej powieści.
Na naszym – piątym już w tym roku – spotkaniu nie zabrakło kolejnej autoprezentacji. Tym razem Pani Edytka uraczyła nas swoimi wierszami, opowiedziała o swojej zielarskiej pasji oraz miłości do swego rodzinnego Lublina. Autoprezentację można zatem nazwać „DKK, poezja, zioła i Lublin". Przepełnioną emocjami poezją Pani Edyta wprowadziła klubowiczów w nastrój zadumy, który stanowił dobry wstęp do omawianego przez klubowiczów „Szumu" Magdaleny Tulli, który szczególnie polecamy czytelnikom z życiowym bagażem doświadczeń i przemyśleń.

dk1dk2

 

DKK logo 2

Logo Instytut Książki 2

Logo NPRC 2


Z życia filii

Życzenia dla Tatusiów

dt3

Filia nr 17

Wkrótce Dzień Ojca o czym nasi mali plastycy z Filii nr 17 - Pogoń pamiętali. Podczas popołudniowych zajęć własnoręcznie wykonali kolorowe kartki z najlepszymi życzeniami dla Tatusiów. Do laurek dołączyli breloczki w postaci miniaturek samochodu. Wszystkim Tatom życzymy wszystkiego co najlepsze w dniu ich święta.

Więcej…

Na Dzień Ojca

kuzkl1

Filia nr 3

Ostatni raz w tym roku szkolnym zawitały do nas dzieci z klimontowskiej świetlicy terapeutycznej. Na zorganizowanych przez nas zajęciach dzieciaki przygotowywały prezenty na zbliżający się wielkimi krokami Dzień Ojca. Były laurki–muchy i pięknie ozdobione wazoniki. Liczymy, że przygotowane z takim zapałem upominki spodobają się każdemu tacie.

Więcej…

Spotkanie z Braćmi Różalskimi

git1

Biblioteka Dziecięca "Tajemniczy Ogród"

Kolejne spotkanie w ramach "Kuźni Młodych Talentów" miało charakter muzyczny. Swoje umiejętności w Bibliotece Dziecięcej zaprezentowali uczniowie Szkoły Podstawowej nr 1 – Piotr i Dawid Różalscy. Na początku goście mogli usłyszeć znane utwory dla dzieci, grane naprzemiennie przez obu braci, by potem przenieść się w krainę bardziej skomplikowanych utworów, granych także w duecie. Po prezentacji publiczność zadała młodym gitarzystom wiele pytań dotyczących ich gitarowych zainteresowań, na które Dawid i Piotr wyczerpująco odpowiedzieli. Na prośbę publiczności bracia dali także pokaz strojenia instrumentów. Na pytanie o to, czy od gitary też są wakacje – razem z mamą zdecydowanie odpowiedzieli: nie. Gitara zawsze z nimi jeździ jako najważniejszy bagaż.

Więcej…

Zdrowe odżywianie na wesoło

mle1

Biblioteka Dziecięca "Tajemniczy Ogród"

Miniony tydzień w Tajemniczym Ogrodzie przebiegał pod znakiem zdrowego odżywiania. A to za sprawą przypadającego w czerwcu Światowego Dnia Mleka oraz trwającego sezonu truskawkowego. Okazuje się, że dzieci bardzo lubią mleko (i szczególną sympatią darzą dające je krówki), jeszcze bardziej truskawki. A najbardziej połączenie obu produktów!

Więcej…
Joomla templates by Joomlashine