cokolwiek powiesz

W grudniu 1972 roku trzydziestoośmioletnia Jean McConville, matka dziesięciorga dzieci, została uprowadzona ze swojego mieszkania na osiedlu Divis Flats w Belfaście. Irlandzka Armia Republikańska doszła do wniosku – prawdopodobnie błędnego – że Jean była donosicielką. Jej ciało znaleziono dopiero w 2003 roku. Tajemnicza śmierć Jean McConville to punkt wyjścia reportażu "Cokolwiek powiesz, nic nie mów" Patricka Raddena Keefe’a, opowiadającego o tzw. Kłopotach, czyli konflikcie w Irlandii Północnej, trwającym od końca lat 60. aż do podpisania porozumienia w 1998 roku. Pisząc o tych wielowymiarowych wydarzeniach, Radden Keefe skupia się na losach kilku postaci, głównie członków IRA, takich jak Dolours Price, Brendan Hughes czy Gerry Adams, i ich fascynujących biografiach, pełnych politycznych zabójstw, zamachów bombowych i więziennych strajków.

gorsze dzieci republiki

Nie da się pisać o Francji bez Algierii, a o Algierii bez Francji. Losy Francuzów i Algierczyków są ze sobą mocno związane. Jak skomplikowane były i są relacje algiersko - francuskie pokazuje nam reportaż Ludwiki Włodek pt. "Gorsze dzieci Republiki. O Algierczykach we Francji". Autorka zadała sobie wiele trudu, by dotrzeć do swoich bohaterów. Jednym z nich jest m.in. ojciec Zizou, Smail Zidane, algierski imigrant przyjeżdżający do Francji za chlebem czy Omar Rezki, elokwentny i oczytany robotnik, który trafił do Francji z rodzicami, gdy miał rok, któremu, tak jak jego kuzynowi, udało sie w pewien sposób wyrwać z własnego środowiska i założyć firmę. To także pisarka Virginie Brac, Francuzka, wnuczka Jacquesa Chevalliera, posła z Algieru, mera miasta i ministra w rządzie Pierre'a Mendesa France'a oraz jej matka Corinne, pani na algierskich włościach, która we Francji nie czuje się u siebie.

nomadland

Jest coś romantycznego w stylu życia wagabundy, włóczykija, nomady. Ukuta przez literaturę czy kino wizja beztroskiego lekkoducha, którego droga pełna jest przygód i życzliwych ludzi sprawia, że wielu z nas także marzy o ekscytującej podróży bez konkretnego celu. Z tym naiwnym nastawieniem sięgnąłem po reportaż "Nomadland" autorstwa Jessiki Bruder. Moje pierwotne wyobrażenie, że będzie to pozycja opisująca historie żądnych przygód marzycieli zderzyło się jednak z brutalną prozą życia. Bohaterki i bohaterowie "Nomadland" zostali bowiem do swojej tułaczki zmuszeni. Reportażystka Jessica Bruder spędziła trzy lata, przemierzając Stany Zjednoczone i rozmawiając z osobami, które w wyniku kolejnych fal kryzysu finansowego i recesji utraciły miejsca pracy, domy, często całe majątki.

kobiety z vardo

W Wigilię Bożego Narodzenia 1617 roku czterdziestu mężczyzn z wyspy Vardo wypłynęło w morze na połów ryb. Żaden z nich nie wrócił. Zginęli na morzu podczas burzy, która wybuchła nagle. Niektórzy mówili, że została wywołana za pomocą czarów. Ta tragedia doprowadziła do tego, że na wyspie Vardo spalono za czary 91 kobiet. "Kobiety z Vardo" Kiran Millwood Hargrave to historia inspirowana prawdziwymi wydarzeniami. Opowiada o losie kobiet, które w tragicznych okolicznościach straciły swoich mężów, synów i braci. Jednak mimo tej tragedii znalazły w sobie siłę i sposób na przetrwanie. Każdego dnia wsiadały do łodzi, wypływały w morze i zarzucały ciężkie rybackie sieci.

papusza

Ciekawa świata, sprytna, zaradna, potrafiła dobrze wróżyć. Ciągnęło ją do "liter", więc znalazła sposób, by nauczyć się pisać i od tamtej pory ciągle pisała. Papusza – cygańska poetka, której data i miejsce urodzenia nie są do końca znane, ale wiemy, że urodziła się na początku XX wieku. Od najmłodszych lat żyła w drodze z Cyganami wołyńskimi. Losy Papuszy, czyli Bronisławy Wajs, możemy poznać dzięki reportażowi Angeliki Kuźniak "Papusza". Materiały, które udało się autorce zebrać – dzienniki poetki, korespondencje z Jerzym Ficowskim, Julianem Tuwimem, nagrania rozmów – sprawiły, że poetka opowiedziała nam historię swojego życia właściwie własnymi słowami.

jak zyc z neurokotem

Kot, jaki jest, każdy widzi – parafrazując znane powiedzenie. Ale jeśli jest to kot neurotyczny, to trudno powiedzieć, z czym będziemy mieć do czynienia. Według słownika psychologicznego "neurotyczność" jest zaburzeniem polegającym m.in. na zmienności nastrojów i silnym niezrównoważeniu emocjonalnym. Wszyscy właściciele kotów wiedzą (a jeśli nie, to na pewno wkrótce się przekonają), że ich mruczki to jednostki o skomplikowanej osobowości. To indywidualiści, którzy kroczą własnymi ścieżkami, chyba że na innej ścieżce ktoś akurat porzucił soczystego łososia, delikatną pierś z kurczaka lub krakowską podsuszaną – wtedy mogą zboczyć z wybranej drogi. Co jednak począć z kotem zdiagnozowanym jako neurotyczny? Odpowiedzią na to pytanie jest książka Stephena Bakera "Jak żyć z neurotycznym kotem", w której autor próbuje wyjaśnić, co wpędziło naszego kota w neurozę i jaką zastosować terapię, aby go z niej wyleczyć.