Aleksandra Zbroja - "Muszę Ci coś powiedzieć"

Aleksandra Zbroja – autorka, która zadebiutowała przejmującą powieścią „Mireczek. Patoopowieść o moim ojcu” – powraca z książką „Muszę Ci coś powiedzieć”. To historia, która porusza temat ciągle jeszcze pomijany w polskiej literaturze i uznawany za tabu. Podczas pobytu na Tajwanie główna bohaterka przez przypadek dowiaduje się, że jest nosicielką wirusa HIV. Niespodziewana diagnoza staje się wyrokiem. Dotychczasowe problemy wydają się być błahostkami, a beztroska przeszłość znika bezpowrotnie. Zostaje tylko pozytywny wynik, który skazuje na wykluczenie i osamotnienie. Według głównej bohaterki choroby dzielą się na takie, o których można opowiadać oraz na te, dla których nie ma miejsca w społecznej narracji. HIV zalicza się do tej drugiej grupy jako oznaka wszystkiego, co najgorsze – rozwiązłości czy uzależnienia od narkotyków. Nosiciel zaś staje się w oczach społeczeństwa zagrożeniem, jednostką, którą należy odizolować dla dobra ogółu. Świadomość społeczeństwa dotycząca tej choroby jest wciąż zbyt niska, co w konsekwencji prowadzi do niezrozumienia, lęku, a także w wielu przypadkach agresji w stosunku do osób dotkniętych tym schorzeniem. Aleksandra Zbroja w swojej najnowszej powieści stara się oswoić temat HIV, przedstawiając opartą na faktach historię młodej dziewczyny, która z dnia na dzień musi nauczyć się funkcjonować w rzeczywistości podporządkowanej comiesięcznym wizytom w przychodni, testom i badaniom. Nie jest to jednak opowieść o samej chorobie, ale raczej opis tego, w jaki sposób diagnoza wpływa na życie nosiciela wirusa. Zbroja koncentruje się na przedstawieniu portretu psychologicznego głównej bohaterki. Poprzez nagromadzenie dużej ilości powtórzeń i pytań pozostawionych bez odpowiedzi, próbuje skłonić czytelnika do przemyśleń. Ważnymi elementami powieści są cielesność i seksualność oraz związane z nimi poczucie wstydu, lęku, a niekiedy nawet obrzydzenia. A strach i wstyd towarzyszą osobom zarażonym przez cały czas. „Muszę Ci coś powiedzieć” jest próbą oswojenia tego lęku. Nie tylko nosicieli HIV, ale przede wszystkim społeczeństwa. To książka ważna i zarazem odważna, ukazująca codzienność osób chorych bez zbędnego patosu, ale jednocześnie z ogromną delikatnością i czułością.

J. Plata-Malik