Edgar Allan Poe - "Zagłada domu Usherów"
„Zagłada domu Usherów” to zbiór opowiadań i poezji Edgara Allana Poego. Tytułowe opowiadanie przedstawia rodzeństwo Usherów zamieszkujące tajemniczą, podupadającą posiadłość. Sam dom wydaje się niemal osobnym bohaterem. Jego atmosfera i wygląd odzwierciedlają stan psychiczny mieszkańców. Roderyk Usher, zmagający się z lękiem i pogarszającym się stanem psychicznym, prosi przyjaciela o przyjazd. Z czasem rzeczywistość zaczyna mieszać się z obłędem, a w domu dochodzi do coraz bardziej niepokojących wydarzeń. „Zabójstwo przy Rue Morgue” oraz „Tajemnica Marii Roget” ukazują Poego jako prekursora literatury detektywistycznej. Pojawia się w nich C. Auguste Dupin, który dzięki logicznemu rozumowaniu próbuje rozwiązywać zagadki kryminalne. „Studnia i wahadło” to historia więzionego i torturowanego mężczyzny, budująca silne poczucie klaustrofobii. Jest mrocznie, wilgotno i przytłaczająco, a napięcie rośnie z każdą stroną. Wśród pozostałych utworów znajdziemy m.in. „Maskę czerwonego moru”, „Złotego żuka”, „Czarnego kota” oraz słynny wiersz „Kruk”, którego wers „Quoth the Raven, ‘Nevermore’” na stałe przeniknął do popkultury. Zbiór opowiadań dobrze pokazuje różne oblicza twórczości Edgara Allana Poego. Jego utwory potrafią wzbudzać niepokój, przerażenie, frustrację, ale też zwykłą ciekawość. Autor często porusza tematy śmierci, szaleństwa, winy, samotności i lęku. Jego język może początkowo wydawać się wymagający, jednak szybko można się do niego przyzwyczaić. Twórczość Poego pozwala też lepiej zrozumieć źródła i inspiracje, z których czerpią współcześni autorzy. Mimo upływu lat jego utwory nadal potrafią budować niepokojącą atmosferę i skłaniać do refleksji, dlatego polecam „Zagładę domu Usherów” miłośnikom klasycznego horroru.
K. Baron